Bert's Blog: Een raadsvergadering in Huizen

donderdag 14 juli 2011

Ik woon nu bijna twee jaar in Huizen en volg vrij standvastig commissie- en raadsvergaderingen. Eerder heb ik al opgemerkt dat de coalitie die de wethouders levert elkaar stevig bij de coalitie les houden via het coalitie akkoord, met een effectieve chief-whip. Op zich geen vreemde constructie, wereldwijd wordt dit fenomeen gezien, zeker in democratieën waar moeizame compromissen gesloten moeten worden om een (krappe) meerderheidscoalitie te vormen.

In een eerdere publicatie is al eens beschreven (Het stenen bruidsbed) dat voor coalitiepartners dit akkoord als knellend ervaren kan worden en dat oppositie voorstellen kansloos zijn indien ook maar één van de coalitiepartijen enige vorm van bedenkingen koestert. De chief-whip regeert met strakke hand, een opmerking uit de kringen van de coalitie dat zij met enige spijt tegen het oppositie voorstel stemt, maar zich nu eenmaal heeft gebonden aan het coalitieakkoord is dan ook het enige wat er als stemverklaring wordt gegeven.

Inmiddels is in de raad van Huizen dit fenomeen naar een hoge mate van volwassenheid gegroeid. Het lijkt erop dat tussen de (geschreven) regels door er een ruimere interpretatie van dit akkoord is ontstaan. Als er in de raad een amendement dreigt te worden aangenomen (dat op brede consensus kan steunen van de betrokken bevolking, logisch in elkaar zit, getuigt van een toekomst visie, zeer waarschijnlijk kosten bespaart en getuigt van ondernemerschap en risico’s voor eigen rekening van de betrokkenen) dat niet naar de zin van een coalitiepartner is, wordt onverbiddelijk door de chief-whip opgetreden. Dat dit amendement past in de letter en de geest van het geschreven coalitieakkoord doet niet ter zake.

De stem van de coalitie is veranderd: in plaats van de coalitiemeerderheid die beslist is het de meerderheid in de coalitie die beslist. Het lijkt een woordspeling, maar het is een feitelijk uitschakelen van de democratische mogelijkheden die de raad heeft.

En de laatste oprekking van de interpretatie van een coalitieakkoord is dat een motie die de inhoudelijke bedoeling van een amendement nog probeert veilig te stellen (door één van de coalitiepartners die ziet dat de betrokken burgers er nu helemaal niets van snappen)) door de opstellers het aan de oppositie niet gegund wordt deze motie mede te ondertekenen. Stel je voor: heulen met de vijand!

Ik krijg steeds meer het beeld van een chief-whip die voor mijn ogen veranderd in een bootsman die muitende bemanningsleden geselt. Vraag ik me toch af wie kapitein Bligh is?