Bert's Blog: HOV een ontbrekende business case?

HOV: een ontbrekende business case?

In mijn werk heb ik nogal veel met projecten en projectevaluaties te maken en iedereen die in het bedrijfsleven werkt kent de uitdrukking wel: “Zonder goede business case beginnen we er niet aan. Maak hard dat de investeringen binnen een bepaalde periode zich terugverdiend hebben (ROI)”

Nu is het uiteraard zo dat investeringen van de overheid een andere dynamiek kennen dan die van het bedrijfsleven, ik mag echter hopen dat een zekere mate van rationaliteit aanwezig is.

Eén punt werd woensdagavond in de RWM commissie vergadering over de HOV terecht aangekaart: investeringen in het openbaar vervoer zijn  voor de lange termijn en dienen een doel dat vooral politiek en maatschappelijk vastgesteld wordt, waarbij de ROI (Return on Investment) vooral gezien moet worden in de kwaliteit van onze samenleving.

Ten aanzien van dit bovenstaande bespeur ik in de standpunten van de fracties in de gemeenteraad van Huizen weinig tegenstellingen. De rode draad van (bijna) ieder betoog is dat we graag Huizen beter toegankelijk willen maken en houden via de diverse mobiliteiten (auto en OV). Maar daarna begint de scheiding der geesten…Hoe gaan we dit realiseren? Wat is de ROI van HOV in het Gooi?

In een business case dient een o.a. een uitspraak gedaan te worden over het projectvoorstel met betrekking tot de relaties met andere projecten, wat zijn de afhankelijkheden, wat zijn de risico’s die deze afhankelijkheden met zich meebrengen, hoe kunnen deze risico’s beheerst worden, wat is nog aanvaardbaar verlies, enz. enz. Wederom was er in de commissievergadering een grote mate van overeenstemming dat de vrije busbaan langs de A27 een doorslaggevende factor is voor het succes van HOV in het Gooi. Een goede tweede is de aansluiting van Flevoland bij de HOV en het verder denken dan eindstation Hilversum. Omtrent deze cruciale randvoorwaarden voor succes kon geen enkele garantie afgegeven worden, de meest vergaande uitspraak was dat de betrokkenen “hun stinkende best deden” om de beslissers over deze essentiële randvoorwaarden te overtuigen. In het bedrijf waar ik werk zou dit het moment zijn dat ik met voorstel en al verzocht zou worden te verdwijnen en terug te komen indien deze randvoorwaarde hard ingevuld is. Indien je in deze fase nog je stinkende best moet doen om  beslissers te overtuigen ben je gaan rennen voordat het startschot gevallen is en weet je niet in welke wedstrijd je zit en wat je tegenstanders zouden kunnen.

Een ander aspect waarop een en ander beoordeelt moet worden is de mate van consensus die er is over het aangedragen feiten materiaal ter onderbouwing van het voorstel. Hier kan ik kort over zijn: De cijfers ter onderbouwing van de vrije busbaan in Huizen of Blaricum worden door alle partijen anders geïnterpreteerd en in het ergste geval gezien als tendentieus of misleidend ter faveure van de voorgelegde beslissing. En dit raakt gelijk een ander punt: Een voorstel dat ingediend wordt en geen draagvlak heeft bij de betrokkenen die ermee moeten leven en werken wordt in het bedrijfsleven afgewezen, tenzij het hoger management redenen en mogelijkheden heeft dit af te dwingen. Ik zie in dit voorstel geen mogelijkheden dat de overheid en de politiek in het Gooi de bewoners van deze regio dwingt de auto te laten staan, In tegendeel zelfs: de huidige politieke wind treft juist OV ontmoediging maatregelen, aanvoer faciliteiten in het OV richting de HOV worden stelselmatig afgebroken, iets wat door de wethouder helaas ook als waarheid ook wordt geconstateerd, waar zij ook geen invloed op kan uitoefenen. Tot zover wat zaken over consensus en draagvlak.

Als laatste punt (ik kan nog veel meer business case aspecten benoemen…) geldt in het bedrijfsleven dat je keuzes moet maken, je kan niet in alles investeren, er moeten prioriteiten gesteld worden. Dat aspect is nu juist de belangrijkste taak van de politiek in verband met het uitgeven van gemeenschapsgelden. Kies je voor een twijfelachtige investering zonder consensus, draagvlak en een maatschappelijk ROI dat zeer ongunstig lijkt of kies je voor iets anders. Ere wie ere toekomt: Dorpbelangen Huizen had hier een fraaie zin aan gewijd: praten we hier over 2 minuten korter in de bus zitten of één minuut extra zorg per patiënt die zorg nodig heeft…Dat zijn elementaire keuzes, dat is je politieke verantwoordelijkheid oppakken.

En er moet mij nog één laatste ding van het hart: Op de publieke tribune werd gediscussieerd over de opmerking van de provincie dat Huizen nu een keuze moet maken, het is nu ja zeggen of verder je mond dicht houden, dit was een eenmalig aanbod. De discussie ging er over of deze opmerking een worst voorhouden was of gewoon chantage…Laat de gemeenteraad zich eens gaan bezinnen over het imago van de politiek en rol die je speelt als vertegenwoordiger van de bewoners!

Deel via: